Breaking News

೫೩ ವರ್ಷ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಿದ ಅಂಬಿಗ, ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಚಳಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ನಿಂತ ನಾರಾಯಣ ಸಪಲ್ಯ


ಒಂದಲ್ಲ ಎರಡಲ್ಲ ಸುದೀರ್ಘ ೫೩ ವರ್ಷ ನೀರಿನ ಮೇಲೆ ಬದುಕು ಸಾಗಿಸಿದ ಅಂಬಿಗನ ಕಥೆಯಿದು. ನದಿಯ ಮೇಲೆ ಬದುಕನ್ನು ಕಟ್ಟಿಕೊಂಡಿರುವ ಈ ಅಂಬಿಗ ವರ್ಷದ ಪ್ರತೀ ದಿನವೂ ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ೮:೩೦ವರೆಗೆ ಮಳೆ, ಗಾಳಿ, ಚಳಿ, ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ಆ ದಡದಿಂದ ಈ ದಡಕ್ಕೆ, ಈ ದಡದಿಂದ ಆ ದಡಕ್ಕೆ ಜನರನ್ನು ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಸಾಗಿಸಿ ತನ್ನ ಜೀವನದ ಅಮೂಲ್ಯ ಸಮಯವನ್ನು ಕಳೆದಿದ್ದಾರೆ.
ದ. ಕ. ಜಿಲ್ಲೆಯ ಮಂಗಳೂರು ತಾಲೂಕಿನ ಪಾವೂರು ಗ್ರಾಮದ ಇನೋಳಿಯ ನಾರ್ಟಿಗೋಲಿ ಎಂಬಲ್ಲಿನ ನಿವಾಸಿ ದಿವಂಗತ ಓಮಯ ಸಪಲ್ಯ ಎಂಬವರ ಪುತ್ರ ನಾರಾಯಣ ಸಪಲ್ಯ ಎಂಬವರೇ ಈ ಅಂಬಿಗ. ೭೦ ವರ್ಷದ ಇವರು ನೇತ್ರಾವತಿ ನದಿಯ ಫರಂಗಿಪೇಟೆ ಇನೋಳಿ ಕಡವಿಗೆ ದಿನನಿತ್ಯ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿ ಜನರನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದು ತನ್ನ ಅನ್ನ ಸಂಪಾದನೆಗಾದರೂ ಈ ಇಳಿ ವಯಸ್ಸಿನಲ್ಲಿ ಕಷ್ಟ ನಷ್ಟಗಳು ಅವರು ಜನತೆಗೆ ನೀಡುವ ಸೇವೆ ಎಂದರೂ ತಪ್ಪಾಗಲಾರದು.
ವರ್ಷಗಳ ಹಿಂದೆ ಇನೋಳಿ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಕರ್ಯ ವಂಚಿತ ಹಳ್ಳಿಯಾಗಿತ್ತು. ಈ ಭಾಗದ ಬಹುತೇಕ ಜನರು ಕೃಷಿಯನ್ನೇ ಅವಲಂಭಿತರಾಗಿದ್ದರು. ಇಲ್ಲಿನ ನಾಗರಿಕರಿಗೆ ಶಾಲೆ, ಕಾಲೇಜು, ಅಂಗಡಿ, ಚಿಕಿತ್ಸೆ ಸೇರಿದಂತೆ ಮೂಲಭೂತ ಸೌಲಭ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ತಮ್ಮ ಹಳ್ಳಿಯಿಂದ ಹಾದು ಹೋಗಿರುವ ನೇತ್ರಾವತಿ ನದಿಯ ಈ ಕಡೆ ಇರುವ ಬಂಟ್ವಾಳ ತಾಲೂಕಿನ ಫರಂಗಿಪೇಟೆ ಎಂಬ ಪಟ್ಟಣವನ್ನು ಆಶ್ರಯಿಸಬೇಕಿತ್ತು. ಆದರೆ ಇನೋಳಿಯ ಜನತೆಗೆ ತಮ್ಮ ಕಾರ್ಯಕ್ಕಾಗಿ ಈ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಿ ಫರಂಗಿಪೇಟೆಗೆ ಹೋಗಲು ಯಾವುದೇ ವ್ಯವಸ್ಥೆ ಇರಲಿಲ್ಲ. ಆ ಸಮಯದಲ್ಲಿ ನಾರಾಯಣ ಸಪಲ್ಯರ ತಂದೆ ಓಮಯ ಸಪಲ್ಯ ಚಿಕ್ಕದೊಂದು ದೋಣಿಯನ್ನು ನದಿಗೆ ಇಳಿಸಿಯೇ ಬಿಟ್ಟರು. ಅಂದಿನಿಂದ ಇನೋಳಿ ಫರಂಗಿಪೇಟೆ ಕಡವಿಗೆ ದೋಣಿ ಯುಗ ಆರಂಭವಾಯಿತು.
ಓಮಯ ಸಪಲ್ಯ ದಿನನಿತ್ಯ ಇನೋಳಿಯಿಂದ ಫರಂಗಿಪೇಟೆಗೆ, ಫರಂಗಿಪೇಟೆಯಿಂದ ಇನೋಳಿಗೆ ಜನರನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದನ್ನೇ ತನ್ನ ಕಾಯಕವನ್ನಾಗಿಸಿಕೊಂಡರು. ಶಾಲೆಯ ಮೆಟ್ಟಿಲನ್ನೇ ಹತ್ತದ ಮಗ ನಾರಾಯಣ ಸಪಲ್ಯ ಬಾಲ್ಯದಲ್ಲೇ ತಂದೆಯೊಂದಿಗೆ ಸೇರಿ ದೋಣಿ ನಡೆಸುವುದನ್ನು ಕಲಿತರು. ತಂದೆ ಓಮಯ ಸಪಲ್ಯ ಸುಮಾರು ೨೦ ವರ್ಷಗಳ ಕಾಲ ದೋಣಿ ನಡೆಸಿ ಅಸೌಖ್ಯದ ಕಾರಣ ಈ ಕೆಲಸದಿಂದ ದೂರ ಸರಿದಾಗ ಮಗ ನಾರಾಯಣ ಸಪಲ್ಯ ಈ ಕಾಯಕವನ್ನು ಮುಂದುವರಿಸಿದರು. ಆಗ ನಾರಾಯಣ ಸಪಲ್ಯರ ಪ್ರಾಯ ೧೭ ವರ್ಷ. ಅಂದಿನಿಂದ ಇಂದಿನವರೆಗೆ ನದಿಯ ದಡದಿಂದ ದಡಕ್ಕೆ ಜನರನ್ನು ಸಾಗಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ನಿರಂತರವಾಗಿದ್ದಾರೆ.
ತನ್ನ ಜೀವನಾನುಭವದ ಕುರಿತು ಅವರು ಈ ರೀತಿ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ. ನಾನು ಸುಮಾರು ೫೨ ವರ್ಷಗಳಿಂದ ಈ ಕೆಲಸವನ್ನು ನಿರ್ವಹಿಸುತ್ತಾ ಬಂದಿದ್ದೇನೆ. ಪ್ರತೀ ದಿನವು ಬೆಳಗ್ಗೆ ೬ರಿಂದ ರಾತ್ರಿ ೮:೩೦ ಗಂಟೆಯವರೆಗೆ ದೋಣಿಯನ್ನು ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ. ಇದರಿಂದ ಬೆಳಗ್ಗೆ ಬೇಗ ಎದ್ದು ಕೆಲಸಕ್ಕೆ ಹೋಗುವವರಿಗೆ ಮತ್ತು ರಾತ್ರಿ ಕೆಲಸ ಬಿಟ್ಟು ಮನೆಗೆ ಬರುವವರಿಗೆ ಸಹಾಯವಾಗುತ್ತದೆ. ಬೆಳಗ್ಗಿನ ಉಪಹಾರ, ಮಧ್ಯಾಹ್ನದ ಊಟ, ಸಂಜೆಯ ಚಾ ಎಲ್ಲವೂ ದೋಣಿಯಲ್ಲೇ ಮಾಡುತ್ತೇನೆ ಎಂದು ನಾರಾಯಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ. ಪ್ರವಾಹದಿಂದ ನೀರಿನ ಮಟ್ಟ ಜಾಸ್ತಿಯಾದಾಗ ಮಾತ್ರ ದೋಣಿಯನ್ನು ನಡೆಸಲಾಗುವುದಿಲ್ಲ. ಉಳಿದಂತೆ ಎಲ್ಲಾ ದಿನವೂ ದೋಣ ನಡೆಸುತ್ತೇನೆ. ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದಲ್ಲಿ ಬಿಸಿಲ ಝಳ ಹೆಚ್ಚಾಗಿರುತ್ತದೆ. ನದಿಯ ಮರಳಿತ ತಾಪ ಹಾಗೂ ಸುಡುವ ಬಿಸಿಲಿಗೆ ಮೈಯೊಡ್ಡಿ ದೋಣಿ ಸಾಗಿಸುವುದ ಸುಲಭದ ಕೆಲಸವಲ್ಲ. ಹಾಗೆಯೇ ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ಮಳೆಯಲ್ಲೇ ನನೆದು ಚಳಿಯಲ್ಲಿ ನಡುಗಿಯೇ ದೋಣಿ ಸಾಗಿಸಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲದೆ ಮಳೆ ಬರುವಾಗ ಬೀಸುವ ಭಾರೀ ಗಾಳಿಯನ್ನು ದೋಣಿಯನ್ನು ನಿಯಂತ್ರಿಸುವುದು ಸಾಹಸದ ಕೆಲಸ. ಆಗ ದೋಣಿಯಲ್ಲಿರುವ ಜನರನ್ನು ದಡ ಸೇರಿಸುವುದರಲ್ಲಿ ಅರ್ಧ ಜೀವವೇ ಹೋದ ಆದಾಗೆ ಆಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಳೆ, ಬೇಸಿಗೆ ಕಾಲದ ಸಂಕಷ್ಟವನ್ನು ಎಳೆ ಎಳೆಯಾಗಿ ನಾರಾಯಣ ಸಾಫಲ್ಯ ವಿವರಿಸುತ್ತಾರೆ.
ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ನದಿ ಮೈದುಂಬಿ ಹರಿಯುವುದರಿಂದ ನೀರಿನ ಸೆಳೆತ ಭಾರೀ ಮಟ್ಟದಲ್ಲಿ ಇರುತ್ತದೆ. ನದಿಯ ಒಂದು ದಡದಿಂದ ಇನ್ನೊಂದು ದಡಕ್ಕೆ ದೋಣಿಯನ್ನು ಸಾಗಿಸಬೇಕಾದರೆ ಮೊದಲು ಈ ದಡದ ಬದಿಯಿಂದಲೇ ಸುಮಾರು ೪೦೦ರಿಂದ ೫೦೦ ಮೀಟರ್‌ನಷ್ಟು ವಿರುದ್ಧ ದಿಕ್ಕಿಗೆ ಸಾಗಿ ನದಿಯನ್ನು ದಾಟಬೇಕು. ಆದರೂ ನೀರಿನ ಸೆಳೆತಕ್ಕೆ ದೋಣಿ ಆ ದಡದ ಸುಮಾರು ೪೦೦ರಿಂದ ೫೦೦ ಮೀಟರ್ ಕೆಳಗೆ ಹೋಗಿ ತಲುಪುತ್ತದೆ. ಅಲ್ಲಿಂದ ರಭಸದಿಂದ ಹರಿಯುವ ನೀರಿನಲ್ಲಿ ದೋಣಿಯನ್ನು ಭಾರೀ ಪ್ರಯತ್ನದಿಂದ ಮೇಲೆ ತರಬೇಕಾಗುತ್ತದೆ ಎಂದು ಮಳೆಗಾಲದಲ್ಲಿ ದೋಣಿ ನಡೆಸುವ ರೀತಿಯನ್ನು ನಾರಾಯಣ ಹೇಳುತ್ತಾರೆ.

Related posts

Leave a Reply